Στον χλωμό λυρισμό του φθινοπώρου...

 

............ Και μες στη νύχτα πέφτει η Γη βαριά, από τ’ αστέρια προς τη μοναξιά...........

 

 Τα φύλλα πέφτουν 

 πέφτουν λες από ψηλά, σαν να ξεράθηκαν οι κήποι τ’ ουρανού· 

πέφτουν με μια άρνηση στο στόμα του κενού.

 Και μες στη νύχτα πέφτει η Γη βαριά, από τ’ αστέρια προς τη μοναξιά.

 Όλοι μας πέφτουμε.

 Το χέρι αυτό που γράφει. Δες, όλα γύρω χάνονται στα βάθη.

 Είναι όμως Κάποιος που την πτώση αυτή στα δυο του χέρια στοργικά τη συγκρατεί.

" Φθινόπωρο " (Ράινερ Μαρία Ρίλκε)

 Μικρό πουλί τριανταφυλλί, δεμένο με κλωστίτσα,

με τα σγουρά φτεράκια του στον ήλιο πεταρίζει,

Κι αν το τηράξεις μια φορά θα σου χαμογελάσει
κι αν το τηράξεις δυο και τρεις θ' αρχίσεις το τραγούδι.

(Γιάννης Ρίτσος)

Άνθισαν οι κρόκοι, μπήκε το φθινόπωρο.

 

Ηλιοβασίλεμα που αξιώνει λίγο παραπάνω φθινόπωρο...

 

Σκιαγραφώντας το φως σε φθινοπωρινό παραμύθι... (Γριζάτα, Κεφαλονιά)

 

Στο δρόμο του νερού... (Σάμη, Κεφαλονιά)

 

"Ακούς; Έξω βρέχει Αλλά η βροχή αυτή δε ρίχνει μόνο νερό Ρίχνει μαζί μικρούς κύβους από ζάχαρη"

ΚΥΒΟΙ ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΗΣ ΖΑΧΑΡΗΣ

(Αλέξανδρος Αραμπατζής)

Ακούς; Έξω βρέχει
Αλλά η βροχή αυτή δε ρίχνει μόνο νερό
Ρίχνει μαζί μικρούς κύβους από ζάχαρη
Είναι μια βροχή σερμπέτι
Θα γλυκαθούν η γη και τα φυτά
Κάπως θα γλυκάνουν για λίγο οι άνθρωποι
Μακάρι να γλυκάνει κι η καρδιά σου
Αμφιβάλλω βέβαια – δεν πειράζει
Τουλάχιστον κάθε κύτταρο του κορμιού σου
Θα το ποτίσει το ζαχαρωμένο νερό
Και το φθινόπωρο που θα σ’ αγκαλιάσει
Θα γλυκαθεί σαν τρυφερός εραστής μαζί σου

https://diastixo.gr/logotexnikakeimena/poihsh/13181-fthinoporina-poihmata

 

Το βάρος τ' Ουρανού στης Γης τις πλάτες ... Κι η βροχή στο βάθος, δώρο και προσέγγισή τους.

 

Καλό φθινόπωρο με μια κατασκευή για παιδιά ... Φθινοπωρινά φύλλα από κομματάκια χαρτί: Το πατρόν από πραγματικά φύλλα (πλατανόφυλλα) ζωγραφισμένα σε χαρτόνι κανσόν. Οι ψηφίδες, κομμένες με το χέρι, είναι από εικόνες παλιών περιοδικών. Το χαρτόνι, σαν βάση, ακολουθεί τις γραμμές του φύλλου. Τέλος, ένα πέρασμα από πάνω με κόλλα κρυσταλλιζέ και τα χρώματα διατηρούνται φωτεινά ...(Πρώτη δημοσίευση 23-9-2019)

Σαν ακόμα φθινόπωρο... Τα "ιερογλυφικά" και οι "διαδρομές" της αποσύνθεσης ενός φύλλου.

 

" Επειδή ο χρόνος είναι μια πατρίδα στην οποία επιστρέφω ..."

 

...

επειδή το φθινόπωρο γίνεται άλλη εποχή
όποτε θέλω
επειδή τα φύλλα δεν πέφτουν πια από τα δέντρα
τα βήματά μου ανήκουν περισσότερο στον δρόμο
παρά σε μένα
και στο σκοτάδι που εξημερώνει όπως μπορεί
το τρωτό ζώο
μέσα μου

 (Λίνα Φυτιλή "ΑΛΛΗ ΕΠΟΧΗ")

https://diastixo.gr/logotexnikakeimena/poihsh/13181-fthinoporina-poihmata

Ένα ανεπαίσθητο, σχεδόν αθόρυβο, πέταγμα στα κλαδιά της δαμασκηνιάς μου ... "Κούρνιασε το φθινόπωρο στην άδεια της ψυχής μου κώχη κι επύργωσε στα στήθια μου."...(Αντώνης Θ. Παπαδόπουλος) (22-11-2020, Κεφαλονιά)

 Φθινοπωρινό

Κούρνιασε το φθινόπωρο στην άδεια της ψυχής μου κώχη
κι επύργωσε στα στήθια μου.
Σύννεφο έγινε η ματιά, το δάκρυ πρωτοβρόχι  
κι ο στεναγμός συνήθεια μου.

Είναι που είσαι μακρυά. ΄Εξω φυσά κι ως λείπεις
τ' αγέρι τη γυμνή ψυχή κεντρώνει.
Τώρα τα βράδυα καρτερώ τη συντροφιά της λύπης
καθώς μονάχα η μνήμη σ' ανταμώνει....

Αντώνης Θ. Παπαδόπουλος

" Με την πρώτη σταγόνα της βροχής σκοτώθηκε το καλοκαίρι ..." ( Οδυσσέας Ελύτης)

Η σφραγίδα του φθινοπώρου ...

Η πρώτη Πανσέληνος του φθινοπώρου...

Δρόσισε... Φθινοπώριασε...