Τρίτη, 25 Ιουνίου 2019






"Ποτέ μου δεν αγάπησα τους θριαμβευτές. Τους τροπαιούχους. Πάντα με φοβίζει το ποδοβολητό των καβαλάρηδων. Αγάπησα τους μοναχικούς. Τους ορειβάτες. Τους κουρασμένους παλιάτσους. Αγάπησα αυτούς που έχουν ένα στυφό χαμόγελο και ψάχνουν ένα ανθισμένο κλαδί, για να ενωθούν ξανά με τη ζωή." Αλκυόνη Παπαδάκη


Δευτέρα, 24 Ιουνίου 2019

Σαν βγεις στον πηγαιμό για το ταξίδι . . . - Η αναχώρηση -



Είσαι για ένα ταξίδι στ' ανοιχτά;
Είσαι για ένα ρίσκο;
Θελω να μου υποσχεθείς
πως δε θα πάρεις
μετεωρολογικό δελτίο.
Πως δε θα χεις μαζί σου
προμήθειες και αποσκευές.
Πως δε θα γεμίσεις
το πλεούμενο με σωσίβια.
Θα δέσουμε την άγκυρά μας
στα φτερά των γλάρων.
Και θα ορίσουμε τιμονιέρη μας
το πιο τρελό δελφίνι.
Θα σου χαρίσω
όλο το γαλάζιο του πελάγου.
Όλο το χρυσαφι του ήλιου.
Όλο το ροζ του δειλινού.
Να 'χεις χρώματα πολλά
να βάφεις τους πόθους και τις σκέψεις σου.
Θα γεμίσω τ'αμπάρι μας με ονειρα.
Να χεις πολλά.
Να μη φοβάσαι πως θα σου τελειώσουν.
Αν έχει λιακάδα θα απλώσουμε
τα δίχτυα της ζωής μας στην κουβέρτα
και θα μπαλώσουμε τις τρύπες
που μας ανοιξαν τα σκυλόψαρα.
Αν έχει βροχή θα βγάλουμε τη ψυχή μας
στ' άλμπουρο να ξεπλυθεί.
Είσαι επιτέλους, για ένα ταξίδι στ' ανοιχτά;
Για ένα ρίσκο;
                                                                         
    Αλκυόνη Παπαδάκη

Η νοσταλγία του ανέκφραστου



«Έρχονται ώρες, που ξαφνικά σε πλημμυρίζει ολάκαιρο
η νοσταλγία του ανέκφραστου - σαν τη θολή, αόριστη ανάμνηση
 απ' τη γεύση ενός καρπού,
που 'φαγες κάποτε, πριν χρόνια, σαν ήσουνα παιδί,
μια μέρα μακρινή, λιόλουστη - και θέλεις να τη θυμηθείς
κι όλο ξεφεύγει. Τα μάτια σου
γεμίζουν τότε από 'να θάμπος χαμένων παιδικών καιρών.
Ή ίσως κι από δάκρυα.


Γι' αυτό, σας λέω, πιστεύετε πάντοτε έναν άνθρωπο που
κλαίει.
Είναι η στιγμή που σας απλώνει το χέρι του,
φιμωμένο και γιγάντιο,
Εκείνο που ποτέ δε θα ειπωθεί».



Τάσος Λειβαδίτης

Κυριακή, 23 Ιουνίου 2019

Η αλυσιδίτσα στο λαιμό σου,

. . .
τ’ αστράκι της αυγής στα φύλλα,

σκοινιά, καράβια και φανάρια,

γλάροι, καθρέφτες και καρποί-

τα κατάρτια μπουμπουκιάσανε.


 Απ’ όλα πίνω το γαλάζιο,
κι ακόμη, γιε μου, να μεθύσω.

Γιάννης Ρίτσος, «Παιχνίδια τ’ ουρανού και του νερού»



Σώπα μη μιλάς.... (του Αζίζ Νεσίν)

Η στιγμή που περνά και χάνεται ...


Σάββατο, 22 Ιουνίου 2019

Στην "καρδιά" του ... τσίκας ή κύκας ... (Το φυτό κύκας συχνά θεωρείται ζωντανό απολίθωμα, αφού τα πρώτα απολιθώματα του γένους Cycas εμφανίστηκαν στην Πέρμια περίοδο, 280 εκατομμύρια χρόνια πριν, και γνώρισαν τη μέγιστη εξάπλωση το Μεσοζωϊκό αιώνα. ..https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CF%8D%CE%BA%CE%B1%CF%82).


Αλιώτιδα ή αυτί της θάλασσας...


Κάτω απ' τα κεραμίδια έφτιαξε τη φωλιά της και ταΐζει τα μικρά της...


Όλα ουρανός! Όλα θάλασσα! (Βαρδιάνοι, Ιόνιο)


Παρασκευή, 21 Ιουνίου 2019

"Τότε (το καλοκαίρι) ξαναβρίσκει τον εαυτό της η Ελλάδα. Ξαναγίνεται αυτό που πραγματικά είναι. Ξαναπαίρνει στους χάρτες τη θέση που της αξίζει. Θέλω να πω τη θέση των ονείρων." -Οδυσσέας Ελύτης (Αργοστόλι, Κεφαλονιά)


Η χελιδόνα ... Ο ιδιοκτήτης του σπιτιού ενίσχυσε με δίχτυ και αγάπη τη φωλιά της.


... Κρυφοκοίταγμα... "Αν συναντήσω τη λύπη θα της ζωγραφίσω ένα χρωματιστό καραβάκι. Αν συναντήσω ένα θαλασσοπούλι θα κρεμάσω στο πόδι του ένα ραβασάκι, να το πάει σ' εκείνον π' αγαπώ." (Αλκυόνη Παπαδάκη) ....


Πέμπτη, 20 Ιουνίου 2019

Στο ταξίδι της ζωής ...


Στη σιωπή γεννιέτ' η ποίηση ....


Όσο υπάρχουν ποιητές τα πουλιά θα πετούν και τα δέντρα θ' ανθίζουν....

...
Δε θα μπορούν ανίερα χέρια
να σταματήσουν την άνοιξη
να εξαφανίσουν τα πράσινα σημάδια
Αυτούς που πιστεύουν ακόμα
πως είναι τ' όνειρο δυνατό.
 (Τάκης Βαρβιτσιώτης)

(Περιοχή Μνημείο Ιταλών, Κεφαλλονιά)


Θανατηφόρος εναγκαλισμός στον δυόσμο . . .Η αράχνη έστησε την παγίδα της και η μικρή πεταλούδα ανυποψίαστη δέχτηκε το δηλητηριώδες τσίμπημά της.


Αράχνη στον κατιφέ ...


Τρίτη, 18 Ιουνίου 2019

"Η ζωή είναι σαν ένα πιάνο ! Τα άσπρα πλήκτρα συμβολίζουν τις χαρές και τα μαύρα τις λύπες... Μέσα στο ταξίδι της ζωής και τα άσπρα και τα μαύρα πλήκτρα δημιουργούν μουσική !!!" (Ληξούρι - Αργοστόλι, κάποια χρόνια πριν ...Κεφαλλονιά)


Αράχνη-πασχαλίτσα, είδος αράχνης που είχε ανακηρυχθεί εξαφανισμένο είδος το 1896. (Η λήψη έγινε στην Κεφαλλονιά το 2014)

Στο απόλυτο γαλάζιο ... Κεφαλονιά


Κυριακή, 16 Ιουνίου 2019

Αράχνη πλέκει τον ιστό της στη λεβάντα... (Neoscona adianta) (Αναγνώριση: Stamatis Kalogiannis, facebook)


Η μικρή παραλία με τα κρυστάλλινα νερά μέσα στο Φισκάρδο ... (Κεφαλονιά)


Φισκάρδο, Κεφαλονιά



Το Κάστρο (ή Φρούριο) της Άσσου (Κεφαλονιά)


Καρνάγιο στους Πετανούς, δύο δεκαετίες πριν...


Σάββατο, 15 Ιουνίου 2019

Βανίλια-υποβρύχιο και ... το ελληνικό καλοκαίρι είναι εδώ!!!


Αλατιές, στη βορειοδυτική Κεφαλλονιά ...


Η γοργόνα και η γάτα ... (Φισκάρδο,Κεφαλονιά)


Ηλιε μου ήλιε...Μιχαλης Βιολάρης.(Ilie mou Ilie..Violaris)

Παρασκευή, 14 Ιουνίου 2019

Ληξούρι - Αργοστόλι εν πλω ... (Κεφαλλονιά)


Φάρος Αγίων Θεοδώρων, Αργοστόλι, Κεφαλλονιά


Φάρος Γερογόμπος, Κεφαλλονιά


Παλιά Φάρσα , Κεφαλλονιά



Καλό καλοκαίρι στα Ελληνάκια !!! (Φισκάρδο, Κεφαλλονιάς)




Τα Ελληνάκια

Το Μάρτη περικάλεσα

και το μικρό Νοέμβρη

τον Αύγουστο το φεγγερό

κακό να μην μας εύρει

Γιατ’ είμαστε μικρά παιδιά

είμαστε δυο Ελληνάκια

μες στα γαλάζια πέλαγα

και στ’ άσπρα συννεφάκια

Γιατ’ είμαστε μικρά παιδιά

κι η αγάπη μας μεγάλη

που αν τη χωρέσουμε απ’ τη μια

περσεύει από την άλλη

Ποιος έχει λόγια να την πει τέτοιαν αγάπη

ποιος ξέρει μάγια να την κάνει βουητό

μες στους αιώνες να χτυπάει σαν άγριο κύμα

και να μην έχει να μην έχει τελειωμό.

Ένα ποίημα του Οδυσσέα Ελύτη από το έργο Μικρές Κυκλάδες (1963).

Πέμπτη, 13 Ιουνίου 2019

Ένας μυστήριος, περίεργος τύπος στο ... μανταλάκι... Empusa fasciata (Αναγνώριση: Tzina Trabazali facebook) ( Η φωτογραφία τραβήχτηκε στα Δοριζάτα Κεφαλλονιάς)

Empusa fasciata (Αναγνώριση: Tzina Trabazali facebook)

"Κι εσύ που ξέρεις από ποίηση κι εγώ που δεν διαβάζω κινδυνεύουμε. Εσύ να χάσεις τα ποιήματα κι εγώ τις αφορμές τους." Μιχάλης Γκανάς - Περί ποιήσεως... (Φωτογραφία της Όλγας Βαλλάτου)


Δημητσάνα (Φωτογραφία της Όλγας Βαλλάτου)


Αγριολούλουδα δίπλα στη θάλασσα... (Λάσση, Κεφαλλονιά)


'Ομορφο λιλά αγριολούλουδο ...


Σαν φυσικό μαντάλα η ρολογιά... (Πασιφλόρα ή λουλούδι του πάθους.)


Δευτέρα, 10 Ιουνίου 2019

Πάρε το βλέμμα σου από τα πόδια σου… Κοίταξε πέρα, μακριά, στον ορίζοντα… Εκεί σε περιμένει η ζωή… Μπροστά… (Αλκυόνη Παπαδάκη)


Κυκλώπεια τείχη, Κεφαλλονιά


Η γενναιοδωρία, φίλε, έχει κάποια όρια. Κάποια στοπ. Όταν τα ξεπεράσεις ξέρεις πού οδηγείσαι; Στο διασυρμό και στην αυτοκαταστροφή. Έτσι είναι. Κι ας μη σ' αρέσει να το δεις. Αυτή πια η ανόητη προσμονή σου, πως οι "άλλοι" κάποτε θ' αλλάξουν! Ξέχνα την, να χαρείς!. (Αλκυόνη Παπαδάκη)