Τετάρτη, 22 Μαΐου 2019

Λιμάνι Αργοστολίου,Κεφαλλονιά


"Άνοιξη παραπάτημα των κήπων" ... "Άνοιξη άνοιξη σαλπάροντας" (Ελύτης - Τα ετεροθαλή) ... (Αργοστόλι σήμερα, Κεφαλλονιά)


Κάθε όμορφη στιγμή στη ζωή μας αφαιρεί κάποια άλλη που μας πλήγωσε ... (Αγριολούλουδο με "χνουδωτό" κοτσάνι, πολύ μικρό σε μέγεθος. Η λήψη έγινε σήμερα στην ευρύτερη περιοχή του Αργοστολίου.)


Οι πιο όμορφες διαδρομές είναι χαραγμένες στους χάρτες των οριζόντων μας ... (Κεφαλλονιά)


Μετά το ηλιοβασίλεμα ... (Φαρακλάτα, Κεφαλλονιά)


Σάββατο, 18 Μαΐου 2019

“Τι είναι η αγάπη; Δεν είναι συμπόνια μήτε καλοσύνη. Στη συμπόνια είναι δύο, αυτός που πονάει κι αυτός που συμπονάει. Στην καλοσύνη είναι δύο, αυτός που δίνει κι αυτός που δέχεται. Μα στην αγάπη είναι ένας. Σμίγουν οι δύο και γίνονται ένα. Δεν ξεχωρίζουν. Το εγώ κι εσύ αφανίζονται. ΑΓΑΠΩ ΘΑ ΠΕΙ ΧΑΝΟΜΑΙ…” ( Νίκος Καζαντζάκης)


"Η πολλή καλοσύνη βλάπτει. Γεννά αχάριστους. Κι όσο πιο πολύ τους ταΐζεις τόσο πιο πολύ πεινάνε. Ξόδευε τον χρόνο σου και πρόσφερε σε αυτούς που αξίζουν. "

                                        (Painting by Ewa  Wauton)

Στον κόσμο του ταραξάκου όλα αλλάζουν κάθε στιγμή, όπως στην αληθινή ζωή ...


"Θα χτίσω λοιπόν κι εγώ ένα μεγάλο προστατευτικό σπίτι με τις πέτρες που μου ρίξατε σ' όλη τη ζωή μου." (Τάσος Λειβαδίτης)


Απ' τη μονή του Αγίου Γερασίμου στον νεφοσκεπή Αίνο . . .


Πηγή κάπου στην Πύλαρο της Κεφαλλονιάς... (Το Πυργιλο στην Κρήνη Πύλαρος)


Έρημος σαν τη βροχή

Διαβαίνω αγιάτρευτος μέσ᾿ στ᾿ όνειρό μου
σε δίχτυ μόνος της πρώτης σιωπής
έδειξα τα πτηνά διχάζεται ο δρόμος
η αλήθεια φαρδαίνει πάντα την ορμή.
Κι η μοίρα των άστρων
θα είναι τέφρα θα είναι μία μεγάλη πυρική
τώρα μαθαίνω το αίμα μου
δίχως τους δροσερούς υάκινθους
τώρα σε βλέπω δρόμε του καλoύ σαν ειδοποίηση
με κρίνους
έχοντας το σακούλι τ᾿ αναστεναγμού
κι όλο πηγαίνω
πηγαίνω
στις
πηγές.
Νίκος Καρούζος

Στα μπαλκόνια των ονείρων ...(Κεφαλλονιά)



Τρίτη, 14 Μαΐου 2019

''Βαρέθηκα ν' ανάβω φωτιές για να ζεσταθούν οι άλλοι και στο τέλος να ξεπαγιάζω εγώ... Να μοιράζομαι την καρέκλα μου με τον κάθε κουρασμένο και στο τέλος να στρογγυλοκάθεται αυτός κι εγώ να κουλουριάζομαι στο πάτωμα... Να σκουπίζω με τα χείλια μου τα δάκρυα των άλλων και τα δικά μου να ξεραίνονται στα μάγουλά μου... Κουράστηκε η ράχη μου να κουβαλά πληγωμένους... Βαρέθηκα να φτιάχνομαι με τα λάθη μου... Να βγάζω αθώους τους ένοχους και να κάθομαι για πάρτη τους στο σκαμνί... Να μουλιάζω στη βροχή γιατί άνοιξα την ομπρέλα μου να μπουν από κάτω δυο τρεις μουρόχαβλοι που μου φάνηκαν κρυουλιάρηδες...'' Αλκυόνη Παπαδάκη.


Στην παραλία της Σκάλας ένα περασμένο καλοκαίρι... (Κεφαλλονιά)


Κυριακή, 12 Μαΐου 2019

Η μικρή πεταλούδα της νύχτας - μόλις 1,5 εκατοστό το μέγεθός της - όμορφη και λαμπερή σαν πολύτιμο κόσμημα ( Hydriris ornatalis)...


Όταν σε απογοητεύει ένας άνθρωπος, μην το αναλύεις πολύ... Δεν έφταιγε ο ίδιος... Τόσος ήταν! (Μανόλης Αναγνωστάκης)


Με μια ματιά οι Καταβόθρες και ο Φάρος των Αγίων Θεοδώρων στην πιο μαγική ώρα! (Κεφαλλονιά)


Οι ανθρώπινες σχέσεις δεν θέλουν ψεύτικα πρόσωπα και χαμόγελα. Δεν θέλουν επιφανειακές θάλασσες που αν πέσει κάποιος μέσα σ’ αυτές θα πνιγεί από το ψέμα και την υποκρισία. Δεν θέλουν στολισμένες μορφές με πολύχρωμα φωτάκια που όταν σβήσουν θα ξεπροβάλει μια κενή γύμνια. Οι ανθρώπινες σχέσεις θέλουν καθαρά και φωτεινά πρόσωπα, θέλουν ειλικρίνεια που λάμπει. (http://psychologos-mariakoraka.gr/oi-anthropines-schesis-apetoun-charaktira-apetoun-psychi) (Παραλία Φλοίσβου, Παλαιό Φάληρο. Dimitris Strakatos)


Σάββατο, 11 Μαΐου 2019

Παρασκευή, 10 Μαΐου 2019

Όχι, δεν έχω ενοχές. Η απόλυτη ευτυχία κι η γνώση εκείνου που ζητάς δεν σου αφήνει ποτέ ενοχές. Ενοχές σου αφήνουν όλα εκείνα που δεν έζησες, όχι γιατί δεν μπόρεσες, αλλά γιατί φοβήθηκες την δύναμη τους ,τη μαγεία τους. Όλη εκείνη τη μαγεία που μια ζωή αναζητάς κι όταν σου πέφτει στο κεφάλι σαν ευλογία, την αρνείσαι χωρίς ουσιαστικό λόγο παρά μόνο επειδή διστάζεις να πας παραπέρα, να δεις τι γίνεται μέσα από το σύνορο που σ’ έχουν φυλακίσει... (Εύα Ομηρόλη, απόσπασμα από το βιβλίο «Οι Αναλφάβητοι του Έρωτα»)


Τα βλέφαρα σκαλώνουν στο απομεινάρι ενός δέντρου πριν αποφασίσουν να κατηφορίσουν και ν' ακολουθήσουν τη διαδρομή προς το Φισκάρδο...


Η διπλή δίχρωμη βουκαμβίλια, χάρμα οφθαλμών!

Πέμπτη, 9 Μαΐου 2019

“Χαρά σ' αυτούς που πιάστηκαν στο δόλωμα της ζωής και σπαρτάρισαν μέσα στα δίχτυα της. Αν τα τρύπησαν μια στιγμή και ξαναβγήκαν στο πέλαγος, το 'καναν μόνο και μόνο για να 'χουν τη χαρά να ξαναπιαστούν...” (Αλκυόνη Παπαδάκη)


"Έτσι να στέκω, θάλασσα, παντοτεινέ έρωτά μου, με μάτια να σε χαίρομαι θολά και να 'ναι τα μελλούμενα στην άπλα σου μπροστά μου, πίσω κι αλάργα βάσανα πολλά." (Κώστας Βάρναλης) - Στις θαλασσοσπηλιές, στις Καμαρούλες... (Λάσση, Κεφαλλονιά)