Πλάι στα κύματα και την αλμύρα ...

 Τι μοίρα, αλήθεια αυτή!… Πάντα να στέκεις 

γλυκός κι αλύγιστος σαν άνθος ανθρωπιάς…

(Βύρων Λεοντάρης)

Βόμβοι στ' αυτιά κι άγκυρες στα μάτια. Η χλόη του βυθού. Ακούραστο εργαστήρι χλωροφύλλης ...Το πιο φωτεινό πράσινο κάτω απ' το νερό, στη χλωρίδα του βράχου ...

 

Αγροστώδη φυτά πάνω απ' το Ιόνιο... (Κεφαλονιά)

 

Ματσάκι από άνθη ... σκόρδων. Πανέμορφα σε εμφάνιση ... με τη σπιρτόζικη και αρκετά ενοχλητική μυρωδιά του σκόρδου...

"Θα χτίσω λοιπόν κι εγώ ένα μεγάλο προστατευτικό σπίτι με τις πέτρες που μου ρίξατε σ' όλη τη ζωή μου." (Τάσος Λειβαδίτης)

Η τέχνη - σε όλες της τις μορφές - είναι μια ουτοπία μέσα στην οποία καθένας βρίσκει τη δική του αλήθεια...

Σαν τις χορδές μιας αόρατης συμπαντικής κιθάρας ...

Παράθυρο απ' το παρελθόν και ρίκινος...

Η μονστέρα η νόστιμη (monstera deliciosa), φυτό με εντυπωσιακά μεγάλα φύλλα. Εδώ, ένα από τα φύλλα της εκτεθειμένο στα χρώματα του δειλινού...

Σταγόνες δροσιάς ...