Ακούραστη η γαλήνη του καλοκαιριού...

 Ακούραστη η γαλήνη του καλοκαιριού

Σε πιάνει απ’ τη μασχάλη
Σαν να είσουνα παιδί
Και σε σηκώνει

Να δεις όλη τη θάλασσα
Όλον τον ουρανό
Και να σκιρτήσει ο στοχασμός σου

Χωρίς βιασύνη να κοιτάξεις βαθιά
Την όρθια γη
Στον όρθρο της ψυχής σου

Γιώργος Σαραντάρης

Είναι γεμάτος ο βυθός μικρές απόκοσμες ανάσες ...

 

"Γλάρος ακουμπά στης θάλασσας τρέμισμα πέταγμα ψηλά." (Μαρία Περατικού Κοκαράκη - Χαϊκού)

 

Ανοιξιάτικος Μακρύς γιαλός με ... πριβέ διαθέσεις !!! (Μακρύς γιαλός, Κεφαλονιά)

 

Σαν βρεθείς στης σιωπής τα μεγάλα διαστήματα ...

...όταν τα μάτια γεμίζουν μ' αλμύρα και κύματα ... στην πρώτη βουτιά ...
...περίμενε ... 

Γέφυρα Δεβοσσέτου, Κεφαλονιά

Καβούρια και ψάρια στα ρηχά της Γέφυρας.

 

Σ' όνειρο δίχως σύνορα... Σαν άγραφο ποίημα ... Πατρίδα που 'λιωσε σ' ένα ποτήρι θάλασσα ...

 

"Τα ανώτερα μαθηματικά μου τα έκανα στο Σχολείο της θάλασσας. Ιδού μερικές πράξεις για παράδειγμα: ... Η ευτυχία είναι η ορθή σχέση ανάμεσα στις πράξεις (σχήματα) και στα αισθήματα (χρώματα). Η ζωή μας κόβεται, και οφείλει να κόβεται, στα μέτρα που έκοψε τα χρωματιστά χαρτιά του ο Matisse." Οδυσσέας Ελύτης "Ο μικρός ναυτίλος""

 

 

Για ένα καλοκαίρι καλοτάξιδο......"Πτώση κατά σταγόνα και κόκκους από κόκκους στις αδιαπέραστες, αμέτρητες θάλασσες και τις ατελείωτες άμμους που απελευθερώνονται." (K. Raine)

 

Κάθε δυσκολία κρατάει πάντα ένα δώρο. Το δώρο της εμπειρίας... "Ο άνθρωπος χρειάζεται δυσκολίες. Είναι απαραίτητες για την υγεία." (Καρλ Γιούνγκ)

 

Ο κήπος έμπαινε στη θάλασσα...

Ο κήπος έμπαινε στη θάλασσα
βαθύ γαρούφαλο ακρωτήρι
Το χέρι σου έφευγε με το νερό
να στρώσει νυφικό το πέλαγο
Το χέρι σου άνοιγε τον ουρανό

Άγγελοι μ’ έντεκα σπαθιά
πλέανε πλάι στ’ όνομά σου
σκίζοντας τ’ ανθισμένα κύματα
Στους κόρφους σου έκρυβες μια χάρη
που ήταν το ίδιο το φεγγάρι

Φεγγάρι εδώ, φεγγάρι εκεί
αίνιγμα διαβασμένο από τη θάλασσα
Για το δικό σου το χατίρι
ο κήπος έμπαινε στη θάλασσα
βαθύ γαρούφαλο ακρωτήρι

Οδυσσέας Ελύτης

Αγριολούλουδα πλάι στη θάλασσα ...Κεφαλονιά

Στο βασίλειο μιας δράκαινας............

 

Στο μικρό καλοκαιράκι του Νοέμβρη ..."τραγούδι τρυφερό η θάλασσα μας ψάλλει, τραγούδι που έκαμαν τρεις ποιηταί μεγάλοι, ο ήλιος, ο αέρας και ο ουρανός." (Κ. Καβάφης)

 

Δράκαινα κρυμμένη στην άμμο του βυθού ...

 

"Ο Ήλιος ο Ηλιάτορας ο πετροπαιχνιδιάτορας από την άκρη των ακρώ . . . Φωτιά 'ναι το πηγούνι του χρυσάφι το πιρούνι του. " (Οδυσσέας Ελύτης)

 

Η μικρή παραλία ανάμεσα στον Πλατύ γιαλό και στο Τουρκοπόδαρο. (Κεφαλονιά)

Η θάλασσα είναι η μόνη μου αγάπη. Γιατί έχει την όψη του ιδανικού. Και τ’ όνομά της είναι ένα θαυμαστικό. Δε θυμάμαι το πρώτο αντίκρισμά της. Χωρίς άλλο θα κατέβαινα από μια κορφή, φέρνοντας αγκαλιές λουλούδια. Παιδί ακόμα, εσκεπτόμουν το ρυθμό του φλοίσβου της. Ξαπλωμένος στην αμμουδιά, εταξίδευα με τα καράβια που περνούσαν. Ένας κόσμος γεννιόταν γύρω μου. Οι αύρες μού άγγιζαν τα μαλλιά. Άστραφτε η μέρα στο πρόσωπό μου και στα χαλίκια. Όλα μου ήταν ευπρόσδεκτα: ο ήλιος, τα λευκά σύννεφα, η μακρινή βοή της. Αλλά η θάλασσα επειδή ήξερε, είχε αρχίσει το τραγούδι της, το τραγούδι της που δεσμεύει και παρηγορεί. Είδα πολλά λιμάνια.

 (K.Καρυωτάκης . . .Η θάλασσα)

"Όταν εγώ λέω ΝΑΙ στη ζωή, το ίδιο μου λέει και εκείνη."--Louise Hay--

 

Φθινοπωρινές φουσκοθαλασσιές...

 

Στο τελευταίο βλεφάρισμα της μέρας όλα γαληνεύουν για να ξαναγεννηθούν το επόμενο ξημέρωμα. . .