Στον χλωμό λυρισμό του φθινοπώρου...

 

 Δεν θα έπρεπε να κατευθύνουμε τους ανθρώπους προς την ευτυχία, κι αυτή είναι ένα είδωλο της αγοράς. Θα έπρεπε να τους κατευθύνουμε προς την αμοιβαία τρυφερότητα.

Αλεξάντρ Σολζενίτσιν

https://www.gnomikologikon.gr/

Η σιωπή είναι καμωμένη από λέξεις που δεν έχουν ειπωθεί. (Μαργκερίτ Γιουρσενάρ)

 Οι αρχαίοι Έλληνες δίδασκαν τη σιωπή ως την ύψιστη αρετή. Σε μια απ’ τις συγκρούσεις Ελλήνων και Τρώων ο  Όμηρος αναφέρει, ότι οι Τρώες, ως απολίτιστοι και βάρβαροι, με κραυγές και φωνές και θόρυβο επιτίθεντο, ενώ οι Έλληνες, οι έχοντες ανώτερο ήθος και γενικά πολιτισμό, βάδιζαν στη φοβερή σύγκρουση με απόλυτη σιγή μέσα τους, στη ψυχή τους «μένεα πνέοντες» αλλά και με απόλυτη αυτοκυριαρχία, οπλισμένοι με αδάμαστη και άκαμπτη αποφασιστικότητα να αγωνιστούν γενναία και να νικήσουν.

Ο μεγάλος φιλόσοφος και μύστης Πυθαγόρας, επέβαλε στους μαθητές του επί δύο έως τέσσερα χρόνια την απόλυτη σιωπή. Απαγορευόταν όχι μόνο η ομιλία, αλλά και η πιο απλή ερώτηση, με ποινή την αποβολή τους απ’ τη Σχολή του. Με τον τρόπο αυτόν πίστευε, ότι όχι μόνο έλεγχε την ικανότητα των μαθητών του, αλλά και τους ασκούσε στην αυτοκυριαρχία και στην αυτοεπιβολή, στην αυτοενδοσκόπηση και στην αυτογνωσία, στην αυτοσυκέντρωση και στη θεληματική χρήση του νου και γενικά της δυναμικότητας του Εγώ τους.

Σύμφωνα με τον Βασίλειο επίσκοπο Καισαρείας και ο Ιησούς Χριστός επέκρινε δριμύτατα τους φλύαρους: Λέγω δὲ ὑμῖν, ὅτι πᾶν ῥῆμα ἀργὸν ὃ ἐὰν λαλήσωσιν οἱ ἄνθρωποι, ἀποδώσουσι περὶ αὐτοῦ λόγον ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως.

https://www.fractalart.gr/as-einai-eylogimeni-i-siwpi/

Με αφετηρία ένα άγιο ηλιοβασίλεμα ...

..."μια φούχτα ξυπόλητοι άγγελοι με δυο φούχτες ήλιο στην τσέπη τους" .............................. (Στίχος από το ποίημα του Γ. Ρίτσου "Ξυπόλητοι άγγελοι")

 

20-2-2021, Κεφαλονιά

. . . Ορίζοντας και ... βύθισμα . . .

 

Η Λύτρωση στο Τίποτα της Σιωπής ... Κι όταν αυτό το Τίποτα στο πετάει ένα Μυστηριακό, Θείο Ηλιοβασίλεμα, τότε γίνεται Μελωδία... Η Μελωδία της Σιωπής, που ψιθυρίζει "κ α λ η ν ύ χ τ α"...

 

Ρωγμή στην αιωνιότητα μιας στιγμής...

 

Καπένσια (Bignonia capensis), ή μπιγκόνια μεγανθής. Ένα αναρριχώμενο φυτό, με εντυπωσιακά γρήγορη ανάπτυξη, του οποίου η ανθοφορία σε έντονο πορτοκαλί χρώμα διαρκεί από την άνοιξη μέχρι και το φθινόπωρο. Εδώ, χρωματική αρμονία ανθισμένης καπένσιας και ζεστού φθινοπωρινού ηλιοβασιλέματος....

 

*Τι να την κάνω εγώ την πραγματικότητα, τους λέω. Εγώ έχω τ’ όνειρο.* (Τάσος Λειβαδίτης)

 

Ηλιοβασίλεμα που αξιώνει λίγο παραπάνω φθινόπωρο...

 

Η μαγεία στο σούρουπο... Σκιές... χρώματα... κάπου κρυμμένα ξωτικά... νεράιδες και... η παράσταση αρχίζει! "Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας"!!! ...

Ηλιοβουτήματα πέρα απ' τους Βαρδιάνους... (Κεφαλονιά)

 

" Οξειδώθηκα μες στη νοτιά των ανθρώπων. Μακρινή μητέρα, ρόδο μου αμάραντο.…" (Οδυσσέας Ελύτης)

 

"Αρνήθηκα τη σίγουρη ζέστα των θερμοκηπίων, αρνήθηκα την πολυτέλεια των ενυδρίων, πιο πολύ γιατί σιχαίνομαι την πλήξη τους." (Αλκυόνη Παπαδάκη, "Το τετράδιο της Αλκυόνης")

 

"Να φυλάς τα χρώματα του νου από το γκρίζο κάποιων σκέψεων." (Οδυσσέας Ελύτης)

 

Ανθισμένη αμυγδαλιά

 

Σούρουπο στη Λυγιά...

 

Ο χορός ενός θαλασσόξυλου! Πάντα τα δέντρα έχουν κάτι να μας πουν, ακόμα κι όταν δεν είναι πια όρθια...

 

"Εάν ακούς μία φωνή μέσα σου να σου λέει πως δεν μπορείς να ζωγραφίσεις, τότε με κάθε μέσο ζωγράφισε και η φωνή θα σωπάσει." (Vincent Van Gogh) ...