Μετρώντας τις αχτίδες και το φως στα πέταλα του ταραξάκου αθροίζουμε την άνοιξη...

 

" Οξειδώθηκα μες στη νοτιά των ανθρώπων. Μακρινή μητέρα, ρόδο μου αμάραντο.…" (Οδυσσέας Ελύτης)

 

Τα ελικοπτεράκια του ταραξάκου φιλτράρουν το μωβ των αγριολούλουδων λίγο πριν ταξιδέψουν με τον αέρα προκειμένου να δώσουν τα νέα φυτά. (Πικραλίδα,αγριοραδίκι, ταραξάκος)

 

Στη φθορά της φύσης μέσα, η μνήμη της και ο αέναος κύκλος της Ζωής... Ο ταραξάκος και οι "μνήμες" του ...Δικές του, οι σπόροι. Δικές μας, τα "ελικοπτεράκια".

 

"Η στιγμή στην οποία ζούμε είναι το μόνο ασφαλές μέρος για μας." (Λουλούδια πικραλίδας)

 

"Συναισθήματα που δεν εκφράστηκαν, δεν πεθαίνουν ποτέ." (Σίγκμουντ Φρόυντ) Γεννούν άλλα, των οποίων η σωστή αποφόρτιση είναι σημαντική άσκηση ψυχοσωματικής ενδυνάμωσης.

Ταραξάκος

Η πιο μεγάλη τέχνη είναι να ξέρεις να αποχωρείς την κατάλληλη στιγμή. (Νίτσε)

Φυτρώνει παντού, ακόμα και στην ακτή, παρά την αλμύρα...