" Κάτεχε ότι μονάχα κείνος που παλεύει το σκοτάδι μέσα του θα ‘χει μεθαύριο μερτικό δικό του στον ήλιο." (Οδυσσέας Ελύτης)

... Αν μη τι άλλο ... ουρανός απολύτως καλλιτεχνικός ... (29-11-22)

 

Έτσι, όπως γλιστρούν στον ουρανό τα σύννεφα, αποκαλύπτουν φόρμες, διάφανες μορφές, εικονογραφώντας αενάως το δικό τους παραμύθι και μπαίνοντας ενίοτε και στη δική μας πραγματικότητα. . . «Κι αν θα διψάσεις για νερό θα στύψουμε ένα σύννεφο» - Νίκος Γκάτσος

 

"Το πρωί εκτάκτως σύννεφα του Αυγούστου μερικά πέρα στο βάθος του ορίζοντα που τρέμει σα να τον διατρέχουν ρίγη μολυβιά ..." ...Τοπίο σε άσπρο μαύρο. Παλική, Κεφαλονιά.

 Κική Δημουλά, «Πανσέληνος» 

Το πρωί 

εκτάκτως σύννεφα του Αυγούστου μερικά

 πέρα στο βάθος του ορίζοντα που τρέμει 

σα να τον διατρέχουν 

ρίγη μολυβιά 

και το βράδυ 

ψύχραιμη λιτανεία πανσελήνου 

μες στα στενά και αδιέξοδα σοκάκια 

μιας κάρτας σου που έλαβα 

«… κουράστηκα … 

λυπάμαι. Χαιρετώ» 

με κούριερ εντός της σήμερον επίδοση. 

Τι βιαστικός 

λες και χωρίς πανσέληνο αύριο 

δε θα ’βλεπες να εκλείψω.   

(Από τη συλλογή «Μεταφερθήκαμε παραπλεύρως», εκδ. Ίκαρος, 2017)  

Πηγή : Andro.gr [ https://www.andro.gr/empneusi/full-moon-poems/2/ ]

"Αρνήθηκα τη σίγουρη ζέστα των θερμοκηπίων, αρνήθηκα την πολυτέλεια των ενυδρίων, πιο πολύ γιατί σιχαίνομαι την πλήξη τους." (Αλκυόνη Παπαδάκη, "Το τετράδιο της Αλκυόνης")

 

" Κι αν τύχει ... εκείνη την ώρα ... να φιλιέται ο ήλιος με την πλανεύτρα θάλασσα ... απλά αφήστε με εκεί! " (Αλκυόνη Παπαδάκη, "Το ταξίδι που λέγαμε")

 

Όταν ο ουρανός πλησιάζει τη θάλασσα, το φθινόπωρο είναι εδώ. (Κεφαλονιά)

 

... Οι προθέσεις της Θάλασσας και τ' Ουρανού, απολύτως φθινοπωρινές ... Κλείδωσαν έξω το Καλοκαίρι και πέταξαν τα κλειδιά στα πιο βαθιά νερά ...

"Φτερουγίζοντας", κοσκινίζουν τα σύννεφα αναζητώντας τον ήλιο... Πελαργόνια... Τ' όνομά τους πάντα μου θύμιζε πουλιά.

 

Η ευτυχία απάνω στη γης, είναι κομμένη στο μπόι του ανθρώπου. Δεν είναι σπάνιο πουλί να το κυνηγούμε πότε στον ουρανό, πότε στο μυαλό μας. Η ευτυχία είναι ένα κατοικίδιο πουλί στην αυλή μας. (Νίκος Καζαντζάκης)

 

Επιλεκτικός ο Ήλιος σήμερα. Και το λιοβύθισμά του λίγο διαφορετικό... Λίγο αγριεμένο... Απολύτως σύμφωνο με το κλίμα της εποχής...

 

Ο δρόµος προς την αγάπη είναι νυχτερινός, πηγαίνει ψηλά και φτάνει εκεί όπου το µπλε του κοβαλτίου και ακόµη και το κίτρινο -του καδµίου- δεν είναι πια τα χρώµατα µε τα οποία βάφω τις ζωγραφιές µου.( Νίκος Εγγονόπουλος)

"Όταν φεύγεις είναι σίγουρο πως ρισκάρεις.Τίποτα δε θα μείνει έτσι όπως τ' άφησες. Ό,τι μένει πίσω σου μπορεί να μην το γνωρίσεις, αν θελήσεις να το ξαναδείς. Δεν μπορείς να αιχμαλωτίσεις παρά μόνο τις αναμνήσεις σου." (Αλκυόνη Παπαδάκη) Για τα ρίσκα της ζωής μας, που άλλοτε αξίζουν τον κόπο κι άλλοτε όχι. (Πρώτη ανάρτηση 26-11-2019)

Αν η Ζωή είναι Ποίηση και "η ποίηση είναι αποτύπωμα", στο φευγιό της μέρας ο Ήλιος έγραψε τον πιο δυνατό στίχο της στο ουράνιο στερέωμα ...(Πρώτη δημοσίευση 29-12-2018)

"Και μη ρωτάς γιατί θλιμμένος είμαι... Είναι που σου χρωστώ πολύ ουρανό. Κι εγώ δεν έχω παρά λίγο χώμα." Ορέστης Αλεξάκης

 Και μη ρωτάς γιατί θλιμμένος είμαι

Είναι που πίσω απ’ τη σιωπή σου ταξιδεύουν
τα καραβάνια
των λησμονημένων

Είναι που μες στα μάτια σου σαλεύουν
σκιές νεκρών
μορφές αγαπημένων

Είναι που μοιάζεις με ταξίδι στο αχανές
Είναι που δρόμους άλλους φανερώνεις

Είναι που κλείνεις τις
καταπακτές
και στο καινούριο θαύμα ξημερώνεις

Είναι που μες στο φέγγος σου αγρυπνώσα να πιστεύω πως

υπάρχω ακόμα

Είναι που σου χρωστώ πολύ ουρανό
Κι εγώ δεν έχω παρά λίγο χώμα

Στις μνήμες νοτισμένου δειλινού... Μαθητεία! Αφέλεια και λύτρωση μαζί.

 

Στο σβήσιμο του καλοκαιριού ...( Δαυγάτα, Κεφαλονιά )

 

Συννεφοταξιδέματα μετά τη βροχή με οδηγό τον ήλιο... (Κεφαλονιά)

Χρειάστηκαν τόσα χρόνια να περπατήσω στη βροχή, για να καταλάβω επιτέλους, πως πάντα πίσω από τα μαύρα σύννεφα, κρύβεται ένας ήλιος λαμπερός. (Αλκυόνη Παπαδάκη)

Τα σύννεφα χαμηλώνουν - του τρόμου συγκεντρώνουν το σπέρμα - κλείνουν οι πόρτες του ορίζοντα ... ( Πρόδρομος Μάρκογλου) (Φακοειδή σύννεφα - φακοειδή νέφη, Κεφαλονιά)