" Άλλοτε η θάλασσα μάς είχε σηκώσει στα φτερά της Μαζί της κατεβαίναμε στον ύπνο Μαζί της ψαρεύαμε τα πουλιά στον αγέρα Τις μέρες κολυμπούσαμε μέσα στις φωνές και τα χρώματα Τα βραδιά ξαπλώναμε κάτω απ’ τα δέντρα και τα σύννεφα Τις νύκτες ξυπνούσαμε για να τραγουδήσουμε Ήταν τότε ο καιρός τρικυμία χαλασμός κόσμου Και μονάχα ύστερα ησυχία Αλλά εμείς πηγαίναμε χωρίς να μας εμποδίζει κανείς Να σκορπάμε και να παίρνουμε χαρά Από τους βράχους ως τα βουνά μας οδηγούσε ο Γαλαξίας Και όταν έλειπε η θάλασσα ήταν κοντά ο θεός." (Γιώργος Σαραντάρης Άλλοτε η θάλασσα)[Πηγή: www.doctv.gr]

 

Τα Δαυγάτα, στο βάθος η Παλική , το νησάκι Βαρδιάνοι και το Ιόνιο πέλαγος...

 

"Θεωρώ ότι η πρωταρχική φαντασία είναι η Ζώσα Δύναμη." Samuel Taylor Coleridge

 

"Η στιγμή στην οποία ζούμε είναι το μόνο ασφαλές μέρος για μας." (Λουλούδια πικραλίδας)

 

Φτερωτός επισκέπτης στην άκρη του κήπου... (28-11-2020, Κεφαλονιά)

 

Πρωτοχρονιάτικη η πεταλούδα στη Λάμια... (Παναγία η Λάμια, Διλινάτα)

 

Μοσχοβόλησε το σπίτι φρεσκοψημένο ψωμί... Θυμίαμα κι ευλογία... Μια παλιά συνήθεια που ξανάγινε λατρεία!!!