Ισορροπώντας μεταξύ φθινοπωρινής ανατριχίλας και χειμωνιάτικου κρύου στην υγρή αγκαλιά της θάλασσας ... (Αλατιές, Κεφαλονιά)

 

"Ίσως είναι το μητρικό σου αλάτι που σήμερα μ’ έφερε, θάλασσα, κοντά σου. Αλλά κι αν ακόμη δεν είσαι μητέρα μου, μοιάζουμε πάντως." (Παραλία Αλατιές. Οι σχηματισμοί των βράχων λειτουργούν σαν φυσικές αλυκές. Κεφαλονιά)

Ίσως είναι το μητρικό σου αλάτι
που σήμερα μ’ έφερε, θάλασσα,
κοντά σου. Αλλά κι αν ακόμη
δεν είσαι μητέρα μου, μοιάζουμε
πάντως. Μπορεί και τα λόγια μου
να είναι αέρας σαν τα δικά σου.
Καιρός είναι άλλωστε ν’ αφήσουμε
τα όνειρα, σαν μια φούχτα άμμο
που τη ρίχνουμε πίσω μας. Αρκεί
πως αυτός ο παράδοξα όμορφος
κόσμος μάς μάγεψε. Μεθύσαμε
θάλασσα!
Τόσο η ψυχή μου όσο
κ’ εσύ, τον γιομίσαμε κύματα.

(Νικηφόρος Βρεττάκος, "Συνάντηση με τη θάλασσα")

Αλατιές, Κεφαλονιά