"Ανεξάρτητα από το τι κάνει, κάθε άτομο παίζει έναν κεντρικό ρόλο στην ιστορία του κόσμου. Και συνήθως δεν το ξέρει." (Paulo Coello, "The Alchemist")

 

"Σκουριά πυρόχρωμη στις μίνες του Σινά. Οι κάβες της Γερακινής και το Σταρτόνι. Το επίχρισμα. Η άγια σκουριά που μας γεννά, μας τρέφει, τρέφεται από μας, και μας σκοτώνει." (Νίκος Καββαδίας)

 

Η ποίηση έρχεται από ένα μέρος που ουδείς διοικεί και ουδείς κατακτά. […] αν ήξερα από πού έρχονται τα καλά τραγούδια, θα πήγαινα εκεί πιο συχνά… (απόσπασμα από λόγο του Λέοναρντ Κοέν, 21 Οκτωβρίου 2011) ...( Πηγή : https://diastixo.gr/kritikes/poihsh/14878-phloga)

 

Ο εορτασμός των κυμάτων -το τραγούδι της θάλασσας- αποτυπωμένος στις πτυχές των κοχυλιών...

 

Το κοχύλι και τα χρώματα...

"Γίνε ό,τι θέλεις. Ένας ονειροπόλος. Ένας ανένταχτος. Ένας αραχτός. Ένας ερευνητής. Ένας ακτιβιστής. Ένας ανύπαρκτος. Ένας θεατής. Ένας δάσκαλος. Γίνε ό,τι γουστάρεις, ρε παιδάκι μου. Εγώ μαζί σου. Μόνο αυτό που προσπαθούν με τόσο πείσμα να σε κάμουν μην γίνεις. Ένας χρήσιμος ηλίθιος." Αλκυόνη Παπαδάκη.

Σου χάρισα κοχύλι να το κρατάς στο χέρι ως τ’ άλλο καλοκαίρι που θα σε ξαναδώ ... (Ν. Γκάτσος ) ...Κοχύλι σε μαύρο φόντο...

Ταξιδεύει το καλοκαίρι μας μες στον χειμώνα με ό,τι μαζέψαμε απ' τις παραλίες και λίγη φαντασία, σχοινάκια και ύφασμα...

Το κοχύλι που μου χάρισες, θάλασσα κουβαλάει. Στα σπλάχνα του... η πορεία κι η ιστορία του...