"Μουχρώσαν τα βουνά και οι κάμποι, τα στενορύμια και οι αυλές, αμίλητα στοιχειά τα δέντρα . . ."

"Έβρεξες και χιόνισες, άσπλαχνε χειμώνα".

Το νερό και η ευχαριστία

Ήπια και πότισα δάση και γέμισα στέρνες.

Το νερό σου περίσσεψε-
                                       Τα ποτάμια του σύμπαντος,

δεν έχουνε κοίτες. Βυθίζονται. Τρέχουνε 

μες από σένα.
                                Αν μπορούσες να υπάρχεις 

έναν αιώνα μετά, τότε θά βλεπες πώς

το φιλί που σου ακούμπησα πάνω στο μέτωπο

                    έγινε άστρο.

Νικ. Βρεττάκος

Η αέναη επιβίωση ενός αρχέγονου δάσους εξαρτάται από την ανεμπόδιστη "ανακύκλωση" των υλικών του.

Περίπατος στο δάσος.

Η χλωροφύλλη καταλαμβάνει τον χώρο με τη βοήθεια του κορμού.

Πίσω απ' τους καταρράχτες . . .