"Αντιστέκομαι όπως οι ελιές της πατρίδας μου, οι σκληρές σαν τα κόκαλα τ’ αντρειωμένου, που τους λείπουν οι μαύρες μαντήλες μονάχα για να μοιάζουν με τις μανάδες μας..."....

...Σα δάσος μικροσκοπικό ένα μόνο οριζόντιο κλαρί του αιωνόβιου

 δέντρου...

... στα γέρικα δάχτυλα ...
... η ευλογία ...

 

"Της ελιάς ο ίσκιος" (απόσπασμα)(Γεώργιος Δροσίνης) 

Σε κάμα ή σε βροχή καλοδεχούμενοι

θα 'ναι για μας των δέντρων όλων οι ίσκιοι.

Μα στης ελιάς τον ίσκιο κάτι ξέχωρο

και το κορμί μας κι η ψυχή μας βρίσκει.

 

 

Ο κορμός της αιωνόβιας ελιάς, σαν γλυπτό λαξεμένο με τη σμίλη του χρόνου ...

 

Λιόφυλλα φορτωμένα ίσκιους και λόγχες ...

 

Στην ανατροφοδότηση φωτός - σκιάς του ηλιοβασιλέματος, μια αιωνόβια ελιά αποκτά εικαστικό ενδιαφέρον, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν είναι, ούτως ή άλλως, -και- ένα εικαστικό αριστούργημα.

 

Λιόδεντρο στο ηλιοβασίλεμα...

 

Γέρικη, αιωνόβια ελιά. Ο κορμός της, άρρηκτα δεμένος με τη γη, αποπνέει δύναμη και ζωή.

Μ' ένα μόνο πετάρισμα των βλεφάρων κι ένα βύθισμα της φαντασίας το λιόδεντρο ζωντανεύει και γίνεται πρωταγωνιστής μιας μαγικής χρωματικής και ρυθμικής παράστασης ...

Η άναρχη βλάστηση αυτής της ελιάς τής προσδίδει μια παρουσία στον χώρο αρκετά θεατρική και ενδιαφέρουσα...