Κάθε φορά που μπαίνεις -ή βγαίνεις- από κάπου στη ζωή, ανακαλύπτεις ότι, τελικά, μόνο τον εαυτό σου μπορείς να ξανασυστήσεις σ' αυτήν και κανέναν άλλο... Πάντως, έχει κι αυτό τη γοητεία του ... και την αγωνία του, επίσης!

 

Οι βουκαμβίλιες ξανάνθισαν... Ντύθηκαν φθινοπωρινά με χρώματα ανοιξιάτικα ...

Μπερδεύτηκε η άνοιξη με το καλοκαιράκι...

Σαν όνειρο στα ροζ . . . "Περίμενέ με… Θα ‘ρθω. Κάποτε θα ‘ρθω! Και πάψε να μου λες πια πως θα ‘ναι αργά και δε θα μ αναγνωρίσεις. Είμαι ντυμένη πάντα με τ΄όνειρό σου…" Αλκυόνη Παπαδάκη