"... είναι η γλώσσα των πουλιών ν' αφήνουν στον αέρα τα φωνήεντα των κραυγών τους... " (Τάκης Καρβέλης, Αλλαγή καιρού)

 

Είναι μια θλίψη το φθινόπωρο καθώς αδειάζουν οι ακρογιαλιές και το νησί ερημώνει· και μένει μόνη η ψυχή με τ’ άγριο πέλαγο. Πώς να παλέψει με τις άδειες Κυριακές την ερημιά των βράχων και της θάλασσας ... Χρίστος Λάσκαρης, «Πώς να παλέψει» ( www.andro.gr/empneusi/to-fthinoporo-ton-poiiton/ )

Κεφαλονιά

Στης νυχτοπεταλούδας τα φτερά όμορφα χρώματα της γης... (12-10-2020, χώρος εσωτερικός και πλήθος 1 - Κεφαλονιά)

 

Σουέζ... Ταξιδέματα...

 

"Έρωτας τάχα να ‘ν’ αυτό που έτσι με κάνει να ποθώ τη συντροφιά σου, που σαν βραδιάζει, τριγυρνώ τα φωτισμένα για να δω παράθυρά σου;" (Μυρτιώτισσα)

 

Θάλασσα... Παντού θάλασσα... Και μέσα μας θάλασσα..."Όταν πιστεύω θάλασσα μονάχα και βυθό και προσκυνάω για κόνισμα έναν παλιό αστρολάβο, πες μου, στην άγια πίστη σου, πώς να προσευχηθώ; σε ποιον να ξομολογηθώ και πού να μεταλάβω;" (Θα μεταλάβω με νερό θαλασσινό- Νίκος Καββαδίας) Καταβόθρες, Κεφαλονιά ...

 

Στην αδράνεια μιας "απρόσμενης χορευτικής φιγούρας" ... οι τέλειες γραμμές της μικροσκοπικής φύσης του.