"Ενδοχώρα" (απόσπασμα) Τάσσου Λειβαδίτη

Λίγα κοσμήματα στη χλόη. Λίγα διαμάντια στο σκοτάδι.
Μα η πεταλούδα που νύκτωρ εγεννήθη μας αναγγέλλει την
αυγή, σφαδάζουσα στο ράμφος της πρωίας.

Είναι τα βλέφαρά μου διάφανες αυλαίες.
Όταν τ’ ανοίγω βλέπω εμπρός μου ό,τι κι αν τύχει.
Όταν τα κλείνω βλέπω εμπρός μου ό,τι ποθώ.

Θανατηφόρος εναγκαλισμός στον δυόσμο . . .

. . . Η αράχνη έστησε την παγίδα της και η μικρή πεταλούδα ανυποψίαστη δέχτηκε το δηλητηριώδες τσίμπημά της.

Διαφορετικότητα

Συμμετρία κατασκευαστική . . . διατηρητέα ακόμα και στη φθορά!

Έξω φύση . . . μέσα φύση . . .

Ανεμοσκορπίσματα - ανεμομαζέματα.

Το δρομολόγιο