Σάββατο 18 Ιουλίου 2015

Απομονώνοντας στιγμές κερδίζουμε εδάφια της ψυχής μας.


Ακρίδα σε βράχο.


Μόνιμα συνδεδεμένος με την μεσημεριανή ραστώνη, ο τζίτζικας, δίνει ήχο στα καλοκαίρια μας.


Ηλιαχτίδες, κάνοντας την τελευταία αλητεία της ημέρας, ντύνουν στα ροζ τα βαμβακένια σύννεφα!


Μόνιμος κάτοικος . . . Κουτάβου.


"Οι μέρες μας παίρνουν το δρόμο τους για λίγο ψωμί και μεγάλες λιακάδες." (Γιώργος Σεφέρης)


Αργοστόλι